Alanya patikaları gerçekte ne kadar engebeli?
Omuzlarınızda hissedecek kadar engebeli, ama bir ralli etabına hiç benzemiyor. Alanya'nın yukarısındaki zemin işlenmemiş dağ patikasıdır — gevşek taş, akan suyun açtığı tekerlek izleri ve tekerleklerin bir çukura düştüğü, aracın tamamının yana yatıp sonra yeniden düzeldiği bölümler. Bunların hiçbirinde direksiyon sizde değildir. Her jeepi profesyonel bir şoför kullanır ve misafirler tutunarak yolcu olarak gider; bu yüzden bu günün dürüst ölçüsü hız değil, ne kadar süre sarsılmayı göze aldığınızdır.
Bu kuşağı kıyıdaki diğer toprak yollardan ayıran şey, suyun zeminin bir parçası olmasıdır. Diğer günlerde geçişler, uzun kuru bölümler arasındaki sığ derelerdir; burada rota aynı nehirle tekrar tekrar buluşur ve şoför nehrin etrafından değil, içinden bir hat seçer. Aynı soruyu diğer dört kalkış için de yanıtlanmış görmek isterseniz, kuşakların off-road karşılaştırması onları bu sayfayı tekrarlamadan yan yana koyar.
Asıl patika başlamadan önce zemin üç kez değişir
Alanya günü off-road başlamaz ve bu yaklaşımı bilmekte yarar var, çünkü burası orman değil tarım arazisidir. Jeepler kıyıdan asfaltla ayrılır, portakal bahçeleri ve muz plantasyonları arasındaki tarla yollarına sapar; sert zeminli yol ancak plantasyonların yukarısında sona erer. Değişim ani olur: bir an iki yanı meyveli sert bir yoldasınızdır, bir sonraki an patika taşa döner ve jeep çalışmaya başlar.
- Sahil yolu: tatil kuşağı boyunca, batı ucundaki Okurcalar'dan doğu ucundaki Kestel'e uzanan sıradan asfalt.
- Plantasyon yolları: tırmanışın ilk bölümünde portakal bahçeleri ve muz plantasyonları arasındaki sıkıştırılmış tarla yolları.
- Dağ patikası: asfaltsız, taşlı, tekerlek izleriyle dolu ve nehir geçişlerini içeren bölüm — insanların off-road derken kastettiği kısım budur.
- Nehir yatağı: patikanın Dim Çayı'na girip karşı kıyıdan çıktığı geçişlerin kendisi.
Geçişler bir sapma değil, rotanın kendisi
Bu rotanın bu biçimde var olmasının nedeni Dim Çayı'dır. Patika suyla birden fazla kez buluşur ve konvoy her seferinde içinden geçer: dalga aracın yanlarına tırmanır, sıçrayan su arkaya doğru gelir ve kabinin arkasında oturan herkes payını alır. En kuru kalanlar orta koltuklardaki misafirlerdir; yazın ise kimse kuru kalmaz, çünkü jeepler geçişlerin arasında birbirlerine su da atar.
Akan suyun miktarı programa değil mevsime bağlıdır; bu yüzden geçişler burada günün içeriği olarak anlatılıyor, nisanda da eylülde de aynı görüneceğine güvenebileceğiniz sabit bir manzara olarak değil. Vadinin yerel yazımı Dimçayı'dır; konvoyun fotoğraf için durduğu şelale ve Dim Barajı'nın arkasındaki turkuaz su da aynı nehre aittir.
Tırmanış ve onu nasıl fark edersiniz
Bu düz değil, tırmanan bir rotadır. Jeepler kıyıdan Toros eteklerine doğru yukarı çıkar ve yol yüzeyi kötü olduğu için eğim hız olarak değil, efor olarak hissedilir — motor sesi değişir, araç virajlarda yalpalar ve ellerinizden çok ayaklarınızla destek alırsınız.
Tırmanışın ölçüsünü köy molasında anlarsınız; orada bir seyir noktası vardır ve kıyı şeridi çok aşağıda görünür. Yazıya dökeceğimiz tek dürüst tırmanış ölçüsü bu manzaradır: bir rakım yayımlamıyoruz, çünkü bu rota için kimse ölçmedi. Bütün çıkışı ufka değil patikaya bakarak geçiren misafirler bunu genellikle o korkulukta kendileri çözer.
Çıkışta toz, geçişlerde su
Kurak aylarda tırmanış toz kaldırır ve konvoy hâlinde ilerleyen üstü açık bir jeepte bu toz sizin aracınız kadar öndeki araca da aittir. Toz cilde, güneş gözlüğüne ve koltukta açık bırakılan her şeye çöker; hazırlık listesindeki su geçirmez kılıfın pratik nedeni de budur — telefonu hem tozdan hem geçişlerden korur.
Yağmurdan sonra aynı patikaların çukurlarında çamur birikir, tekerlek izleri dolar ve jeepler aynı yol için daha çok çalışır. Yaz kalkışları üstü açık yapılır; jeepler arasındaki su savaşlarını mümkün kılan da budur. Filo kapalı jeeplere geçtiğinde su oyunları programdan çıkarılır. Kendi kayıtlarımıza göre Alanya sezonu nisandan kasıma kadardır.
Günün ne kadarı gerçekten patikada geçiyor?
Otel kapısından otel kapısına yaklaşık 8 saat geçer ve bu, bu kıyıdaki uzun günlerden biridir — ama yaklaşık 8 saat boyunca sarsılmazsınız. Patika, durmak için her neden olduğunda kesilir ve bu rotada off-road sözcüğünün düşündürdüğünden daha çok neden vardır.
Molalar şunlardır: bir şelale, Dim Barajı'nın turkuaz suyunun üzerinde bir fotoğraf molası, çiftçilerin kendi ürünlerini sattığı ve şişe doldurmak için kaynak suyunun bulunduğu bir köy molası, bir köy evine ve köy camisine kısa bir ziyaret ve yüzmeyle öğle yemeğinin aynı yerde yapıldığı uzun mola: Dim Çayı'nın üzerine kurulmuş bir platform restoranı. Dim Mağarası tek isteğe bağlı duraktır; küçük giriş ücretini içeri giren kişi yerinde öder ve konvoyun oraya uğrayıp uğramayacağı günün akışına bağlıdır.
Bu molaların sırası ve her birinde ne olduğu bizim tarafımızda da tahmin değildir: mola mola Alanya günü, programın tamamını konvoyun izlediği sırayla anlatır.
Bu günü kimler fazla engebeli bulur?
Uyarı kısa ve ciddidir: patikalar engebelidir ve jeepler sarsılır; bu yüzden bu gün hamile misafirlere ve sırt ya da boyun rahatsızlığı olan herkese önerilmez. Bunu ilk geçişte değil, binmeden önce ekibe söyleyin — bu kuşakta daha yumuşak bir alternatif rota ya da yarım günlük bir versiyon yoktur.
Bunun ötesi bir istek meselesidir. Fotoğraf molalı manzaralı bir yolculuk isteyen misafirler bu rotanın orta kısmını yorucu bulur; tam da bunun için gelen misafirler ise molaları hoş bir ara olarak görür. Küçük çocuklar da bu tartışmada aynı geçiş noktasında durur: su günlerinin en güzel kısmıdır, zemin ise katlanmaları gereken kısımdır; bu kuşağın gününün çocuklarınıza uyup uymadığını dürüstçe tartan ayrı bir sayfa var.
Bir şey istekle değişmez. Burada kimse araç kullanmaz: her jeepi profesyonel bir şoför kullanır ve her yaştan tüm misafirler yolcu olarak gider.
Bu zeminde ne giyilmeli, nasıl rezervasyon yapılır?
Aynı gün için hem toza hem suya göre giyinin, çünkü yaz kalkışında ikisini de yaşarsınız. Islanmasında ve tozlanmasında sakınca olmayan kapalı ayakkabılar en işe yarayan tek parçadır; sandaletler nehir geçişinde ayaktan çıkar ve köy molasındaki gevşek taşta hiç tutuş sağlamaz.
Alış sabah, otelinizin ana giriş kapısından, planlı kuşağın herhangi bir yerinden yapılır — Okurcalar, İncekum, Avsallar, Türkler, Konaklı, Alanya merkez, Oba ve Kestel — ve kesin saat rezervasyondan sonra bildirilir, çünkü şerit üzerinde nerede kaldığınıza bağlıdır. Daha doğudaki Mahmutlar ya da Kargıcak otelleri yalnızca talep üzerinedir; buna güvenmeden önce sorun. Batı ucunda kalan misafirler, Alanya merkezinin batısındaki tatil beldelerini kendi sayfalarında bulur.
Rezervasyon hiçbir şey gerektirmez: ön ödeme yok, kayıtlı kart yok. Kalkıştan 48 saat öncesine kadar iptal ücretsizdir ve tur ücreti tur günü euro olarak ödenir. Dim Çayı kalkışında yer ayırtmaya hazır olduğunuzda form tarihinizi, grubunuzu ve sizi alacak oteli sorar; alış bilgisi size sonradan onaylanır.
Bu zemin size göre bir gün gibi geliyorsa, yeri olan bir sonraki kalkışta Alanya geçişlerini kendiniz yaşayabilirsiniz.